Amsterdam
- Alexander Calder tentoonstelling
Grote
sculpturen van Alexander Calder (1898-1976) sieren de groene buitenzalen en het
atrium van het Rijksmuseum. In 1930
bracht Calder een gedenkwaardig bezoek aan Piet Mondriaan. De rode, gele, en blauwe
muurvlakken in Mondriaan’s Parijse
atelier maakten grote indruk. Hoe mooi
zou het zijn verzuchte Calder, als ze konden bewegen! Kort daarna maakte
Calder zijn eerste mobiles, elegante constructies van ijzerdraad waaraan
gekleurde, abstracte vormen waren bevestigd.
Een kleine luchtstroom deed ze langzaam bewegen. Later ontwikkelde
Calder de stabiles, die onbeweeglijk op de grond staan. In de standing mobiles
komen beide typen samen. Het Rijksmuseum brengt hier voor het eerst een groot
aantal naoorlogse beelden in de openlucht bijeen.
(bron:
Rijksmuseum, Amsterdam)
hier een
greep uit de vijftien monumentale beelden en mobielen van Alexander Calder te zien de Museumtuin.
-----------------------------
Large sulptures of Alexander Calder (1898-1976) adorn
the Rijksmuseum’s green outdoor gallery – its gardens and the atrium. In
October 1930, Calder visited the Dutch
painter Piet Mondrian. He was deeply impressed by the red, yellow and blue
rectangles on the walls of Mondrian’s atelier in Paris. How beautiful it would
be, Calder sighed, if only they could
move! Shortly thereafter Calder made his first mobiles, elegant,
steel-wire constructions to which
coloured abstract forms were attached
that stirred with every breath of air.
He later developed the stabiles, stationary constructions firmly
anchored to the ground. Both
types are combined in the standing mobiles. The Rijksmuseum is presenting for the first
time a large number of Calder’s post-war
sculptures in the open air.
(Rijksmuseum, Amsterdam)
Watch here a few of the fifteen monumental sculptures
and mobiles of Alexander Calder to see the Museum grounds.
----------------------------------------------------
Rijksmuseum Amsterdam (Art is Therapy)
Caliban
Calder noemde
dit beeld Caliban, naar en personage uit
Shakespeares toneelstuk de storm. Er is ook zeker een, enigszins uit
elkaar getrokken figuur in te herkennen: een “lichaam” van ronde vormen op de
voorgrond, verbonden met een lijf en wijd uitstaande benen. Doordat het beeld helemaal zwart is
geschilderd, is de silhouetwerking heel sterk.
-----
Calder named this sculpture Caliban after a
character in Shakespaere’s play “the
tempest”, and a somewhat pulled apart figure can certainly be discerned in it:
a body of round forms in the foreground is connected to a mid-section and
widespread legs. Because the sculpture is painted entirely black, the
silhouette make a particularly powerful effect.
Tripes
Het zou een boom
kunnen zijn in een sprookjesachtig
theaterdecor of een zeewezen dat zachtjes beweegt in het water. Maar door de
titel associeerde Calder deze stabile met ingewanden of pens (tripes), veelvuldig
gebruikt in de keuken van zijn tweede vaderland Frankrijk. Voor
Calders stabiles zijn de krullende, ronde vormen uitzonderlijk.
-----
This sculpture could be a tree in a fairy-tale like
stage set or a sea creature moving gently in the water. However, in titling it
Calder associated this stabile with tripe (the stomachs of cows) which is a
stable in the cuisine of France, his second home. The curling, round forms are
exceptional in Calder’s stabiles.
Tamanoir
Dit is
de enige monumentale sculptuur van Calder in Nederland. Het beeld werd in 1963 door de Gemeente
Rotterdam in Parijs gekocht om de uitbreidingswijk Hoogvliet te sieren. Calder bedacht zijn titels altijd achteraf:
hij vond het beeld lijken op een miereneter (tamanoir) . De titel maakt van
deze abstracte constructie van geboden vlakken opeens zo’n rondsnuffelend dier
met zijn karakteristieke hoge rug en langgerekte snuit.
This is the only monumental sculpture by Calder in the
Netherlands. The municipality of Rotterdam bought it in Paris in 1963 to
beautify the expansion district of Hoogvliet. Calder always devised the titles
of his sculptures after they were completed, and called this one tamanoir
because it resembled an anteater. The abstract construction of curved surfaces indeed looks like this
animal with a high back and elongated snout.
Nageoire
Eind jaren 50
werden Calders beelden zo groot dat hij
ze niet meer zelf kon uitvoeren in zijn atelier. Daarom maakte hij beelden als
nageoire (vin) eerst in klein formaat. Vervolgens werd het model door het constructiebedrijf Biëmont in Tours vlak bij zijn atelier in
Saché op ware grootte uitgevoerd. Daar bracht hij voor de stevigheid ook de
ribben en randen aan die de vlakke staalplatten extra reliëf geven.
-----
At the end of the 1950s , Calder’s sculptures became
so large that he could no longer make the in his atelier. Hence, for sculptures like nageoire (fin) he first created a small maquette, which was subsequently
executed full-size at the Biëmont ironworks in Tours, close to his atelier in
Saché. For the sake of sturdiness and stability, he than applied ribs and edges
which also lent some relief to the otherwise flat steel plates.
Five Empties
Five Empties
(vijf leegtes) ontleend zijn titel aan de uitgesneden openingen in de voet van
deze standing mobile. Ze maken de voet minder massief en zorgen voor spannende
doorkijkjes, die bij elk standpunt een ander
lijnenspel opleveren. De zwarte voet contrasteert ook sterk met de
kleuren van de laaghangende schijven, terwijl de witte juist naar de hemel
reiken.
-----
Five Empties takes it titles from cut-out openings in
the base of this standing mobile. They diminish its massiveness and create exciting views, which
afford a different interplay of lines from every vantage point. The coloured
low-hanging dics contrast strongly with the black base while the white one seem
to reach up to the sky.
Spunk of the
Monk
De Spunk of
the Monk doet denken aan de gewelven van de middeleeuwse architectuur. Die rij
vertegenwoordigd is in de Touraine (Frankrijk), waar Calder in de jaren 50 ging wonen
-----
The Spunk of the Monk is reminiscent of the vaults of
the medieval architecture. That row is represented in the Touraine (France),
where Calder went to live in the 1950s
Brasilia
La
Spirale
La Spirale
komt uit het spectaculaire hoofdkwartier van de Unesco in Parijs dat in 1958
werd geopend. Op het eerste gezicht
lijkt er geen sprake van spiraalvorm maar Calder legde het destijds als volgt
uit: “het is een helix: het bovenstuk bestaat uit een aantal stangen en platen
die in aflopend formaat in een schroefbeweging omhoog draaien”
-----
La
Spirale comes from the garden of the spectacular Unesco headquarters in Paris
which opened in 1958. At first sight
there is no indication of a spiral shape, however Calder explained it at the
time as
Brasilia
In 1959
bezocht Alexander Calder Brasilia, de nieuwe hoofdstad van Brazilië. De
hoofdarchitect Oscar Niemeyer overwoog hem een opdracht te geven, maar tot
Calders grote teleurstelling ging het project niet door. Calder maakte voor
zich zelf een kleine versie van het werk dat hij in gedachten had. De heldere vormen en felle kleuren zouden
prachtig zijn uitgekomen tegen de stralend witte gebouwen van de nieuwe stad.
-----
In 1959 Alexander Calder visited Brasilia, the new
capital of Brasilia. Oscar Niemeyer the
architect in charge of its construction
, considered giving the artist commission, but to Calder’s great disappointment
this fell through. Calder made a small
version for himself of the work he had in mind. The clear forms and bright
colours would have stood out beautifully against the new city’s dazzling white
building.
Hide and See(k)
Hide and
See(k)
Dit
waterpaviljoen is een moderne variant op een oude traditie. In 17de-
eeuwse, geometrische baroktuinen werden wel “bedriegertjes” geplaatst:
verborgen fonteintjes die onverwachts aan- en uitgingen en zo de wandelaar
natspoten. Het verrassingselement is een
belangrijk element in het werk van Jeppe Hein. Wie over deze fontein loopt, zal
verrast worden door het water.
-----
This water pavilion is a modern variation on a traditional theme. A feature
of the geometrical Baroque gardens of
the 17th century was the use of surprise fountains that would switch
on and off unexpectedly dowsing anyone
within range. Surprise is a key element
in Jeppe Hein’s work. Those hoe walk across
this fountain will be surprised by the
water.
--------------------------
Op mijn blog “een kijkje over de grens”- link zie
boven - heb ik foto’s van het plaatsje
Rerik aan de Baltische Zee geplaatst
On my blog “een kijkje over de
grens”- link above – I have placed photos of Rerik a place on the Baltic Sea
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.jpg)
